خبرگزاری نیوز پرشیا – سرویس تکنولوژی

در روزهای اخیر پس از کاهش تدریجی کیفیت سرعت اینترنت بالاخره اینترنت در عصر روز یکشنبه رسما از مشهد رخت بر بست و از نفس افتاد و استفاده کنندگان و کاربران آن نیز در پی بروز نارضایتیهای عمومی حاصل از قطع آن و باطبع عدم امکان خدمت رسانی در اثر فشارهای موجود از نفس افتادند . هر چند با توجه سیاستهای ناموزون موجود در بدنه دستگاه متولی فناوری اطلاعات و ارتباطات بروز چنین رخدادهای نامیمونی از مدتها پیش گوشزد میگردید ولی کسی باور نمی کرد که با وجود تکالیف مصرح در قانون چهارم توسعه و قانون تجارت الکترونیک برای توسعه زیرساختهای فناوری اطلاعات و ارتباطات کشور در حالیکه که انتظار می رفت بر اساس چشم اندازهای موجود در پایان سال ۱۳۸۸ شاهد شاخ و برگهای قوی زیرساختهای اینترنتی در کشور باشیم به ناگهان به سر خط حدود ده سال پیش برگردیم ! این اتفاق ساده ای نیست فاجعه است زلزله ای خانمان برانداز است که به ناگهان در شرایطی که :

- بنا است عده ای نسبت به اصلاح یا اعلام اعتراص به نحوه خوشه بندی خود در طرح یارانه ها به اینترنت متوسل شوند

- دانشجویان موسسات آموزش عالی و دانشگاه در حال انتخاب واحد می باشند

- دانشجویان موسسات آموزش عالی و دانشگاه منتظر اطلاع از وضیعت تحصیلی خود در نیمسال قبلی دارند

- با توجه نزدیکی به انتهای سال عده ای از کسب و کار ها مبادرت به بازاریابی در بستر اینترنت برای کالاهای خود می نمایند

- عده ای از مردم عزیز از مدتی پیش با بانکداری شکسته و بسته اینترنتی موجود انس گرفته اند و بعضی از کارهای خود را در بستر اینترنت انجام می دهند

- راه آهن و هواپیمائی کشوری در صدد ارائه خدمات فروش اینترنتی خدمات خود می باشند

- عده کثیری از مردم از اقصی نقاط کشور از طریق مبادلات الکترونیکی امور فی مابین خود را رتق و فتق می نمایند.

- …..

اینترنت بدون خبر قبلی در اثر عارضه قلبی یا شاید عارضه ای قبلی از میان ما رخت بر می بندد و عده انبوهی از کاربران خانگی و اداری و تجاری و … نیز انگشت بر دهان و مات و مبهوت و اندوهگین متاثر از حادثه ای ناگوار فوت ناگهانی پدیده ای نوین چشمان خود را بر صفحه مانیتور خود به امید پدیدار شدن حیات مجدد برای آن پدیده متمرکز می نمایند. اما چه فایده گویا تلاش طبیبان شاید حاذق برای حیات مجدد به آن پدیده و موجو زنده متوفی پس از گذشت ساعتها منجر به زدودن غم و انده ناشی از فوت ناگهانی پدیده اینیرنت نگردید . نمی دانیم چه باید کرد اینکه آیا با این وضعیت موجود متولیان توسعه کشور توقع دارند که عده ای پا به عرصه سرمایه گذاری در این عرصه بگذارند ، یا اینکه با وجود اختلالات مشابه اصلا می توان به توسعه کاربرد فناوری اطلاعات و ارتباطات در کشور امیدوار بود ؟ آیا می توان به مجموعه ها و موسساتی که با اتکاء به این فناوری حجم قابل توجهی از خدمات خود را در این بستر به انجام می رسانند اطمنیان داد که هنوز با اطمینان در این حوزه باقی بمانند یا اینکه به فکر استفاده از امکانات غیر وبی و غیر اینترنتی قبلی کنار گذاشته خود باشند؟

واقعیت این است ضریب نفوذ محقق شده در شرایط فعلی در بستر اینترنت با خون و جگر خوردن تمامی دست اندرکاران و فعالین حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات کشور محقق گردیده است . و تعداد کثیری از کارشناسان و متولیان امور فناوری اطلاعات و ارتباطات کشور در بخش دولتی و خصوصی بهترین سرمایه یعنی عمر خود را برای فرهنگ سازی و تضویق و ترغیب عامه مردم به استفاده از فناوری صرف نموده اند و حجم قابل توجهی از سرمایه این مردم صرف فرهنگ سازی و تهیه و استقرار زیرساختهای موجود گردیده است . چگونه می توان به یک باره شرایطی را مشاهده و تحمل نمود که پدیده و موجودی زنده که بسان ماشین و ابزاری قوی در خدمت خدمت رسانی به مردم بود در اثر سهل انگاری یا بی توجهی متولیان امور دچار اختلال در حد مرگ و فوت میشود . چه کسی باید خسارات ناشی از ایجاد بی اعتمادی به این فناوری نوین را تحمل و جبران نماید . براستی آیا هنوز ما برای ارتباطات اینترنتی به اندازه نقش نیروی برق ، شاهراه های حمل و نقل ، آب اهمیت قائل هستیم ؟ براستی در کشورهای توسعه یافته یا در حال توسعه برای آب و برق و گاز و ارتباطات چگونه نقش قائل میشوند ؟ اگر ما به توسعه اعتقاد عملی داشته باشیم اگر به توسعه مبتنی بر دانش اعتقاد عملی و قلبی داشته باشیم با اطمینان می توان گفت در این فضای باور و اعتقاد نقش ارتباطات اینترنتی از نقش برق و آب کمتر نیست سوال اگر در مشهد برق دو روز قطع میشد به نظر شما وزیر نیرو به مجلس گشانده نمی شد ؟ حتما این اتفاق می افتاد ؟ به نظر شما در این رخداد نامیون آیا نباید نمایندگان مجلس شورای اسلامی در صحن علنی مجلس از وزیر محترم ارتباطات علت را جویا شوند که چرا این اتفاق افتاده است ؟ دولت سیاستهای برای حمایت از کشاورزان در مقابل خشکسالی و حوادث غیر مترقبه دارد آیا زمان آن نرسیده است که دولت تدبیری و اندیشه برای حمایت از خسارت دیدگان ناشی از قطعی های مکرر اینترنت بکار ببندد . ؟ به نظر می رسد در کنار اعمال سیاستهای بیمه ای برای جبران خسارات ناشی از قطع اینترنت که مانند خشک سالی قشر فعال در حوزه فعالیتهای رایانه ای و سرویس گیرندگان آن را متحمل خسارت و زیانهای غیر قابل جبرانی مانند از دست دادن فرصتهای بالقوه می نمایند . جبران خسارت از جانب متولیان امور مانند شرکت زیر ساخت و … مرحمی بر زخمهای پدیدار شده از اتفاقات مشابه باشد . ولی آنچه واضح و مبرهن می باشد این است که در کشور ما معمولا به مسائل و رخداد های خانمان برانداز اینجوری توجهی نمی گردد و این سوال که : چه کسی خسارت ناشی از قطع اینترنت در مشهد را جبران می نماید؟! همواره بی پاسخ خواهد ماند . با اینکه ما به عنوان نمایندگان بخش خصوصی خسارت دیده در این حوزه حق خود را برای مطالبه خسارت های وارده محفوظ می دانیم ولی به نظر میرسد با وجود ضعف موجود در قانون ، نمایندگان مجلس شورای اسلامی می توانند در قوانین بعدی برای پرهیز از تکرار حوادث مشابه با پیش بینی جرائم ، سوال و جبران خسارت به نفع خسارت دیده ، ساز و کارهایی برای تضمین حفظ اعتماد به استفاده از فناوریهای نوین اندیشده باشند. واقعیت این است که با اتفاقات مشابه و اختلالات موجود و کیفیت پایین اینترنت در کشور و بدون ساز و کارها کنترلی و نظارتی مردمی نباید انتظاری برای تحقق چشم اندازهای موجود در قوانین و مقررات کشور داشت.

نویسنده : عیسی نجفی